Marlena Niestrój

Marlena Niestrój – reżyserka, performerka, choreografka i twórczyni działań interdyscyplinarnych, pracujących na styku teatru fizycznego, tańca, rytuału i praktyk somatycznych. W swojej pracy bada relacje między ciałem, pamięcią, kobiecością i doświadczeniem wewnętrznym. Interesuje ją sztuka jako przestrzeń transformacji, uważności i odzyskiwania kontaktu ze sobą.

Założycielka Fundacji Paryż (obecnie Fundacji Kompas Czasu), w ramach której od 2008 roku realizuje autorskie projekty artystyczne i społeczne. Jest inicjatorką interdyscyplinarnego Metavera Art Festival oraz twórczynią rozwijanego na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej miejsca działań artystycznych i regeneracyjnych – Dworku Tiferet.

Studiowała historię sztuki oraz kultury mediów na Uniwersytecie Śląskim, a także teatr, taniec i performance na Université Jean-Jaurès w Tuluzie we Francji. Ukończyła również studia podyplomowe z zakresu jogi w profilaktyce i terapii.

Jako choreografka i performerka współtworzyła spektakle „Więzy” oraz „Święto wiosny” realizowane z Teatrem A Part, prezentowane w Polsce i za granicą, m.in. we Włoszech, Holandii, na Węgrzech i Dominikanie. Jej autorskie spektakle – „Pieśń Ćmy” oraz „Gdy już nikt nie słyszy, gdy już nikt nie patrzy” – pozostają w repertuarze i są prezentowane do dziś.

Równolegle prowadzi autorskie warsztaty pracy z ciałem, głosem i emocjami, wspierające proces twórczy i rozwój osobisty. W centrum jej zainteresowań pozostaje człowiek – jego wrażliwość, obecność i potrzeba autentycznego doświadczenia.

W 2023 roku została uczestniczką europejskiego programu The Break Fellowship, wspierającego kobiety rozwijające innowacyjne projekty społeczne i artystyczne.

CIAŁO | OBECNOŚĆ | RYTUAŁ | SZTUKA

Marlena Niestroj w swoim ogrodzie z psem

Warsztaty

W każdym aspekcie swojego życia poszukiwałam najbardziej autentycznej wersji siebie. Moja ciekawość nie zaspokajała się konwencjonalną ścieżką i rozwiązaniami. Życie to dla mnie sztuka zadawania właściwych pytań, które otwierają umysł i wyprowadzają go na oczywiste i proste odpowiedzi. Jestem przekonana o tym, że życie jest w swej istocie proste. My tylko zostaliśmy nauczeni wszelkimi sposobami zagłuszać tę prawdę.

Zobacz więcej...
marlena niestrój
Marlena Niestrój wykonująca asanę, na plaży

Joga

Zapraszam cię w podróż do siebie, w zgodzie ze sobą i własną wrażliwością. Jeśli masz ochotę wspólnie ze mną popraktykować, napisz do mnie. Prowadzę zajęcia wyjazdowe w trybie warsztatowym oraz indywidualne, osobiście i online.
Czytaj więcej...

Spektakl

Moim pierwszym zupełnie autorskim spektaklem jest ``Pieśń Ćmy`` - opowieść bardzo osobista opowiedziana wizualno-tanecznym solo. To historia również o naturze ludzkiej, która pozwalając sobą zawładnąć ściąga na siebie pierwiastek boski, który jest źródłem zarówno kreacji, jak i destrukcji.
Pieśń Ćmy
Marlena Niestrój realizacje performatywne Pieśń Ćmy
Marlena Niestrój realizacje performatywne Pieśń Ćmy
Zapraszam do zapoznania się z moimi realizacjami

Realizacje performatywne | wizualne | wideo | kuratorskie

SZTUKI PERFORMATYWNE

Gdy jestem obecna w kontekście czasu i przestrzeni...

REALIZACJE WIZUALNE

Gdy nadaję nowe spojrzenie...

INSTALACJE WIDEO

Gdy podróżuję w czasie...

NADZORY KURATORSKIE

Gdy dzielę się moją perspektywą widzenia innych...

W swojej pracy artystycznej i warsztatowej nieustannie wracam do tematu wolności, rozumianej nie jako brak ograniczeń, lecz jako możliwość bycia w zgodzie ze sobą.

Pierwszym obszarem, w którym jej doświadczyłam, było ciało i ruch. Taniec stał się dla mnie przestrzenią utrzymywania spontaniczności, obecności i autentycznego kontaktu ze sobą. Z czasem moja droga zaczęła prowadzić także przez teatr fizyczny, improwizację, jogę, świadomy oddech oraz praktyki uważności.

W sztuce odnajduję możliwość wyrażania tego, co trudne do nazwania, a także przestrzeń spotkania – z własnym doświadczeniem, emocjami i wewnętrzną ciszą. Coraz bliższa staje mi się miękkość, uważność i życie w zgodzie z własnym rytmem.

Prowadzone przeze mnie warsztaty i działania performatywne powstają z potrzeby tworzenia przestrzeni, w których ciało może odzyskać naturalność, a człowiek kontakt ze swoją wewnętrzną prawdą.

pl_PLPolish